Του Νικόλα Χαρρί

Τελικά, πώς πιάνεται ο σαργός και ποια είναι η πιο αποδοτική τεχνική για την αλίευσή του;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι απλή, καθώς εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το σημείο όπου επιλέγουμε να ψαρέψουμε, η διαμόρφωση του βυθού, το πόσο κυνηγημένα είναι τα ψάρια, καθώς και η εποχή και η συμπεριφορά τους τη συγκεκριμένη ημέρα, παίζουν καθοριστικό ρόλο. Όλα αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το πανέμορφο ψάρι.

Ας αναλύσουμε κάποιες τεχνικές και τρόπους σύλληψης.
Θα μιλήσω κυρίως για ψαρεμένα μέρη, γιατί σε αψάρευτους τόπους, πράγμα που πλέον δεν υπάρχει στο νησί μας, τα πράγματα είναι απλά, πλανάρισμα προς το ψάρι όσο πιο αθόρυβα γίνεται και βολή. Όμως, έχω παρατηρήσει ότι ακόμα κι αν τα ψάρια δεν είναι πολύ κυνηγημένα σε έναν τόπο, αυτή η τεχνική δεν θα αποδώσει. Μόνο όταν τα ψάρια γυαλώσουν κοπαδιαστά και τα πετύχουμε να κάθονται στις φυκιάδες περιμένοντάς μας, μπορούμε να τα καμακώσουμε. Βέβαια, αυτό συμβαίνει σπάνια και κυρίως ορισμένες εποχές, όπως τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

Η πιο ενδεδειγμένη τεχνική για το ψάρεμα του σαργού είναι το καρτέρι. Είναι η τεχνική που εφαρμόζεται κατά κόρον στη συλλογή σαργών, ειδικά μεγάλου μεγέθους. Απαιτεί εμπειρία, καθώς ο σαργός πλησιάζει δύσκολα τον ψαροκυνηγό και μόνο έπειτα από μεγάλο καρτέρι.

Σε κοπάδια ντόπια, που με το που σε βλέπουν κρύβονται σε απόρθητα θαλάμια, το συρτό καρτέρι είναι η τεχνική που θα αποδώσει. Σε γνώριμα μέρη, όπου γνωρίζω από προηγούμενες επισκέψεις τη συμπεριφορά των ψαριών και τις συνήθεις τοποθεσίες τους, μπορώ να πλησιάσω χωρίς να κάνω θόρυβο. Καταδύομαι αθόρυβα και σέρνομαι με το χέρι στο ανάγλυφο του βυθού, χωρίς να κάνω πεδιλιές, προσεγγίζοντας τα θαλάμια. Αν είμαι τυχερός, θα χτυπήσω κάποιο ψάρι πριν χαθεί στην τρύπα ή κάποιο από αυτά που στέκεται διερευνητικά στον προθάλαμο του καταφυγίου του.





Το ψαχτήρι

Σε πολύ ψαρεμένα μέρη, όπως είναι το νησί μας, το ψαχτήρι πρέπει να γίνεται σε γνωστά θαλάμια. Έχουμε ήδη γνώση της περιοχής και των θαλαμιών και ξέρουμε ότι την εποχή που ψαρεύουμε, οι σαργοί βραχώνουν εκεί. Αν πετύχουμε ανέβασμα, τότε θα ζήσουμε σκηνές από άλλες εποχές. Εννοείται πως από κάθε τρύπα δεν πρέπει να αφαιρούμε περισσότερα από δύο ψάρια. Παράλληλα, χρησιμοποιούμε αυτή την τεχνική για να ανακαλύψουμε νέα θαλάμια, αυξάνοντας τις επιλογές μας σε κάθε εξόρμηση και βελτιώνοντας τις πιθανότητες σύλληψης.

Θα ήθελα επίσης να σταθώ στο θέμα της σωστής διαχείρισης των θαλαμιών και των τόπων, ειδικά κατά την περίοδο ανεβάσματος. Με τον όρο "ανέβασμα" εννοούμε την περίοδο κατά την οποία τα ψάρια ανεβαίνουν από το πέλαγος σε κοπάδια για να ζευγαρώσουν. Τα θηλυκά αφήνουν τα αυγά τους και τα αρσενικά τα γονιμοποιούν. Εκεί ακριβώς απαιτείται αυτοσυγκράτηση, γιατί είναι πολύ σημαντικό να διαχειριζόμαστε σωστά έναν καλό ψαρότοπο, ώστε να τον έχουμε και τα επόμενα χρόνια. Αν αφαιρέσουμε υπερβολικά πολλά ψάρια από μια τρύπα, την επόμενη φορά που θα επισκεφτούμε την περιοχή ή την επόμενη χρονιά, τα νούμερα των σαργών θα είναι σαφώς μειωμένα.

Από την εμπειρία μου, έχω παρατηρήσει ότι στην Κύπρο, σε πολλές περιοχές, ένας πολύ καλός μήνας για το ψάρεμα αυτού του είδους είναι ο Απρίλιος, καθώς και λίγο ο Μάιος. Αρκετά ψάρια ανεβαίνουν στις ρηχές ζώνες ξεκινώντας από τον Μάρτιο, δίνοντάς μας την ευκαιρία να τα κυνηγήσουμε και στη συνέχεια να τα απολαύσουμε με την οικογένειά μας, ψημένα όμορφα στη σχάρα.

Εύχομαι σε όλους υγεία και όμορφες θάλασσες!