Του Πανίκου Κυριάκου

Κάθε υποβρύχια ψαρευτική εξόρμηση που τελειώνει, σε κάνει να ανυπομονείς για την επόμενη.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σενάρια είναι όταν σε "ξεγελάσει" κάποιο ψάρι, όπως ένας ροφός που βρίσκεται έξω από το θαλάμι του, αλλά δεν καταφέρνεις να τον χτυπήσεις εγκαίρως και επιστρέφει μέσα σε αυτό. Τότε, περιμένεις με ενθουσιασμό την επόμενη ευκαιρία, σχεδιάζοντας πώς θα προσεγγίσεις το ψάρι και να πετύχεις τη σύλληψή του πριν προλάβει να κρυφτεί ξανά.



Η προσέγγιση εξαρτάται από το βάθος στο οποίο βρίσκεται.
Αν είναι σε ρηχά νερά, το σκάφος πρέπει να μείνει αρκετά πίσω από το θαλάμι, για να μη θορυβήσει το ψάρι. Η προσέγγιση γίνεται κολυμπώντας αργά και χωρίς περιττές κινήσεις, ενώ ετοιμαζόμαστε να καταδυθούμε με ένα aguato (συρτό πλανάρισμα) κοντά στο θαλάμι και αν το ψάρι βρίσκετε έξω πραγματοποιούμε μια καίρια βολή από την σωστή απόσταση. Οι πιθανότητες επιτυχίας αυξάνονται σημαντικά, αν όλα γίνουν σωστά.

Σε περιπτώσεις που το ψάρι μπορεί να βρίσκεται σε βαθιά νερά, η προσέγγιση μπορεί να γίνει απευθείας από πάνω, αφού το βάθος συνήθως απομονώνει τον ήχο του σκάφους και δεν υπάρχει φόβος για ενόχληση στο ψάρι. Εκεί εφαρμόζεται η τεχνική του πλανάρισματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι σαφώς προτιμότερο να χτυπηθεί το ψάρι όσο είναι ακόμα έξω από το θαλάμι του, ώστε να αποφευχθούν δύσκολες καταστάσεις με ξεβραχώματα, που μπορεί να δυσκολέψουν τη βουτιά.

Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο το ζευγάρι μας να είναι εξίσου έμπειρο και έτοιμο να επέμβει εφόσον χρειαστεί, όπως και εμείς για εκείνον σε διάφορες περιπτώσεις που μπορεί να αφορούν την απόδοση ή την ασφάλεια. Όσο πιο ήρεμες, απλές και σωστά σχεδιασμένες είναι οι βουτιές μας, τόσο πιο αποδοτικό θα είναι το ψάρεμα στο τέλος της εξόρμησης.